Περιεχόμενο εκθεσιακών χώρων

Αντικείμενο του μουσείου είναι η παρουσίαση των φυσικών χαρακτηριστικών του μεσογειακού τοπίου και η ευαισθητοποίηση των επισκεπτών για την περιβαλλοντική κρίση.

Η παρουσίαση των φυσικών χαρακτηριστικών μπορεί να γίνει είτε μέσα από την παρουσίαση πρωτότυπων στοιχείων, πχ με χαρακτηριστικά δείγματα φυτεύσεων ή πετρωμάτων σε εσωτερικούς και υπαίθριους χώρους, είτε μέσα από αναπαραστάσεις, όπως φωτογραφίες, χάρτες και προβολές video.

Δείτε σχετικά τους χώρους του Μουσείου Περιβαλλοντικής Ευαισθησίας στη Στυμφαλία (αρχιτέκτονες Δ. Ησαΐας, Τ. Παπαϊωάννου): https://www.piop.gr/experience?flt=mouseio-periballontos-stymfalias

Το ζήτημα της περιβαλλοντικής κρίσης και της κλιματικής αλλαγής αφορά τις παρεμβάσεις του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον.  

Η παρουσίαση του ανθρώπινου παράγοντα μπορεί να γίνει είτε μέσα από αναπαραστάσεις, φωτογραφίες, χάρτες και προβολές όπως παραπάνω, είτε μέσα από εικαστικές εγκαταστάσεις που ενεργοποιούν την κριτική σκέψη και τον στοχασμό.

Μπορείτε να βρείτε χαρακτηριστικά παραδείγματα εικαστικών εγκαταστάσεων που αφορούν τη σχέση ανθρώπου – φύσης στο https://gr.pinterest.com/panosdragonas/anthropocene-art-architecture-installations/

Μία ενδιαφέρουσα μουσειολογική εμπειρία συνήθως απαιτεί μια καλή αφήγηση, μια δομή δηλαδή εξιστόρησης των βασικών πληροφοριών.

Η δομή αυτή για το μουσείο μπορεί να αφορά την οργάνωση σε τρεις βασικές θεματικές ενότητες:

Νερό – Γη – Αέρας.

Σε καθεμία από τις ενότητες μπορούν να παρουσιάζονται χαρακτηριστικά στοιχεία του μεσογειακού τοπίου, όσον αφορά πχ το θαλάσσιο περιβάλλον, τα φυσικά χαρακτηριστικά του εδάφους, και την ατμόσφαιρα. Ενώ αντίστοιχα μέσα από εικαστικές εγκαταστάσεις θα επισημαίνεται οι ανθρώπινες παρεμβάσεις και ο ρόλος του ανθρώπινου παράγοντα στην διαμόρφωση του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής.

Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμη η διερεύνηση της έννοιας της Ανθρωποκαίνου. Ως Ανθρωπόκαινος ορίζεται μια νέα γεωλογική εποχή, την οποία διανύουμε, κατά την οποία ο άνθρωπος ασκεί την κυριότερη επίδραση στον πλανήτη και τα φυσικά συστήματα.

Οι παράμετροι που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας στον σχεδιασμό των εκθεσιακών χώρων είναι:

(α) Η οργάνωση μιας αφήγησης, όπως αυτή του επιμερισμού σε τρεις διαφορετικές ζώνες: γη – νερό – αέρας.

(β) Η δυνατότητα παρουσίασης σε κάθε ζώνη τόσο των στοιχείων του φυσικού μεσογειακού περιβάλλοντος όσο και των ανθρώπινων παρεμβάσεων σε αυτό. Τα φυσικά στοιχεία θα παρουσιάζονται είτε ως πρωτότυπα δείγματα είτε ως αναπαραστάσεις. Οι ανθρώπινες παρεμβάσεις θα παρουσιάζονται κυρίως μέσα από εικαστικές εγκαταστάσεις.

(γ) Για την ανάδειξη των παραπάνω εκθεμάτων μπορεί να απαιτηθούν μικρά δωμάτια αλλά και μεγάλες αίθουσες, χώροι με φυσικό φωτισμό από την οροφή αλλά και σκοτεινές αίθουσες για προβολές.

(δ) Η δημιουργία μιας ενδιαφέρουσας διαδρομής, ενός αρχιτεκτονικού – μουσειολογικού περιπάτου σύνδεσης των επιμέρους εκθεσιακών χώρων.

(ε) Η επέκταση του εκθεσιακού χώρου και στον υπαίθριο κήπο του μουσείου ο οποίος θα φιλοξενεί χαρακτηριστικά στοιχεία μεσογειακής βλάστησης.